ในโรงงานผลิตขนมที่ใช้กระบวนการทอดอาหารด้วยน้ำมันพืชที่มีขนาดกลางถึงขนาดเล็ก หรือ SME นั้น แม้จะมีขั้นตอนการผลิตที่ไม่ซับซ้อน แต่เกิดความสูญเปล่าของการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงและน้ำมันพืชในกระบวนการทอดเป็นจำนวนมาก เนื่องจากยังขาดเทคนิคในการตรวจวัดและการใช้เทคโนโลยีที่ไม่เหมาะสม จากกรณีศึกษาในโรงงานผลิตขนมขาไก่แห่งหนึ่งพบว่า ค่าใช้จ่ายรวมของน้ำมันปาล์มและน้ำมันเชื้อเพลิงคิดเป็นร้อยละ 68 ของต้นทุนค่าวัตถุดิบในการผลิต โดยมีปริมาณวัตถุดิบที่ใช้ดังนี้ 1) แป้งมัน 330 กิโลกรัมต่อวัน 2) น้ำมันปาล์มสำหรับใช้ในการทอดขนม 540ลิตรต่อวัน และ 3) น้ำมันดีเซลสำหรับให้ความร้อนแก่น้ำมันทอด 85 ลิตรต่อวัน คิดเป็นสัดส่วนของต้นทุนค่าวัตถุดิบต่อการผลิตหนึ่งวันเท่ากับร้อยละ 22.96 , 62.64 และ 5.84 เรียงตามลำดับ จากปัญหาที่กล่าวมาแล้วนั้น งานวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการลดต้นทุนในกระบวนการทอดอาหาร โดยการศึกษาหาแนวทางการประหยัดพลังงานและการใช้น้ำมันปาล์มในกระบวนการทอดอาหารให้มีประสิทธิภาพสูงสุด จากผลการศึกษาพบว่าปัจจัยที่มีผลต่อการเสื่อมของน้ำมันปาล์มที่ใช้ในกระบวนการทอดขนม ได้แก่ 1) อุณหภูมิที่ใช้ในการทอด 2) ปริมาณขนมที่ทอดสะสมหรือจำนวนครั้งที่ใช้ในการทอด 3) ปริมาณเศษแป้งที่ตกค้างในกระบวนการทอด ในการทดลองครั้งนี้ได้ใช้ชุดตรวจสอบจากกรรมการอาหารและยาที่เป็นไปตามข้อกำหนดของมาตรฐานกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 234 พ.ศ. 2544 ในการวัดค่าความเป็นกรดของน้ำมันปาล์มที่ใช้ทอดอาหารและค่าความหืนของขนมที่ผลิตได้ หลังจากการปรับปรุงตามผลการวิจัยที่ได้ พบว่าสามารถลดปริมาณการใช้น้ำมันปาล์มต่อวันคิดเป็นร้อยละ 11.5 และลดปริมาณการใช้น้ำมันดีเซลคิดเป็นร้อยละ 3.45 โดยขนมที่ผลิตได้ยังคงมีรสชาติและคุณภาพเช่นเดิม ในงานวิจัยนี้ยังได้เสนอแนะการปรับปรุงเครื่องทอดอัตโนมัติแบบใหม่ที่ลดเวลารอคอยที่เกิดการสูญเสียพลังงานความร้อนโดยเปล่าประโยชน์ในขั้นตอนสะเด็ดน้ำมันและการเติบขนมใหม่ลงตะแกรงทอด ซึ่งสามารถเพิ่มกำลังผลิตและประหยัดเชื้อเพลิงได้ถึงร้อยละ 25 เมื่อเทียบกับการใช้งานเครื่องทอดอัตโนมัติแบบเก่า